3

Başka kadınların artıklarını seviyorum hep...

Başka kadınların günahlarını çekiyorum.

Kime dokunsam yaralı, kimi öpsem bedenlerinde başka kadınların izleri...

Hiçbir kalp "temiz" değil artık.

Susuz kalmış duygular, su veren yok.

Reddediliyor önlerine uzanan şelaleler.

Bir izin verse, ah çekmesine gerek kalmayacak oysa ki.

Uçsuz bucaksız karanlıklar içindeyim.

Riyakar olmuş hayat.

Boşvermiş adamların, boşvermiş hayatlarının bir parçası oluyorum hep.

Biraz güdürebilirsem ne mutlu!

Sonra herkes kendi yoluna...

Kime açsam kalbimi, tekme yiyorum.

Kimi sevsem, kendimden ödünler veriyorum.

Kime ruhumu vermek istesem, başka kadınların ruhlarıyla karşılaşıyorum.

Ben hep başkalarının günahlarını yaşıyorum.

Ben hep "o kadın"ı seveni seviyorum.

Mavi mavi denizler akıyor gözlerimden...

Ama içimdeki yangınları söndüremiyorum.

Haksızlıklar var hep hayatımda.

Vakar bedenim solmuş bile çoktan. Tatsız tuzsuz kelimeler kalmış avuçlarımda.

Bir kibrit çakan olsa, belki de yanacak içimdeki tüm ormanlar.

Hep yanlış zamanda, yanlış yerdeyim.

Ben hep "yanlış" insanım aslında...

Ben hep "o kadın" olamayanım aslında...

Ben hep 3. tekil şahısım.

3. tekil şahıs,

3. tekil,

3. ,

3